Wat is een wolfhond?

Tekst: Judith Visser
Foto: Yuriko, door Judith Visser

Tsjechoslowaakse wolfhond Yuriko

Tsjechoslowaakse wolfhond Yuriko

Regelmatig krijg ik de opmerking dat Yuriko zo’n bijzonder dier is, gevolgd door de uitroep: “Ik wil er ook één!”
Maar veel van de mensen die mij laten weten dat ze graag ook een ‘Yuriko’ in hun leven willen, kijken niet verder dan haar uiterlijk. Ze beseffen niet wat er allemaal bij komt kijken wanneer je daadwerkelijk met een wolfhond samenleeft. Een wolfhond is namelijk geen huisdier, het is een levensstijl: je moet bereid zijn je leven er volledig op aan te passen. Een wolfhond is allesbehalve een ‘standaard’ hond.
Hieronder een greep uit de vele vragen/opmerkingen die ik krijg, aangevuld met een stukje uitleg.

Ik wil echt heel graag een wolfshond!
Het is wolfhond, zonder s. Een wolfhond is van oorsprong een kruising tussen een wolf (in Yuriko’s geval een Karpatenwolf) en een hond. In sommige lijnen betreft het een kruising van tientallen jaren geleden, in andere lijnen zitten er slechts enkele generaties tussen. Een wolfShond (met s, bijv de Ierse wolfshond) werd van oorsprong gefokt om op wolven te jagen (!), dat is dus iets heel anders.

In ELKE hond zit toch wolvenbloed?
Klopt natuurlijk helemaal, elke hond stamt af van de wolf, zelfs een poedel of een teckel. Maar het is nogal een verschil of er sindsdien honderd duizenden (!) jaren zijn verstreken (de ‘gewone’ hond leeft immers al eeuwen met de mens samen, en ook een husky is dus geen wolfhond maar bevat minder dan 0,01% wolvenbloed) of slechts enkele generaties.
Het percentage wolvenbloed in een wolfhond is grofweg onder te brengen in drie categorieen:
Low content (5-34%)
Mid content (35-74%)
High content (75-99%)
Tegenwoordig bestaan er ook ‘no content’ wolfhonden, deze worden ‘wolfdog look a likes’ genoemd omdat ze er wel op lijken maar weinig tot geen daadwerkelijk wolvenbloed bevatten. Een voorbeeld hiervan is de Tamaskan, een prachtige hond die gemiddeld tussen de nul en tien procent zit.

Yuriko luistert zo goed, zoiets wil ik ook!
Haha. Dat Yuriko ‘zo goed luistert’ is het resultaat van een zeer intensieve training die begon toen ze 7 weken was en die NOOIT OPHOUDT. Ik oefen ELKE DAG met haar want zij verwildert zeer snel. Bovendien ben ik 24 uur per dag met haar samen, we kennen elkaar door en door en dat maakt onze band ijzersterk. Wat het verder inhoudt om met een wolfhond te leven is dat ze zeer veel beweging nodig hebben: ik loop elke dag 20 km met de honden, meestal ’s ochtends 2 uur en ’s middags nogmaals 2 uur. Een paar keer per week lopen we langer, als we een dagtocht maken. Op de dagen dat ik op reis moet om een lezing te geven stap ik altijd één of meer haltes eerder uit met de trein, zodat Yuriko een goede wandeling heeft voordat we op onze bestemming arriveren.

Een van de dingen die deze dieren van de wolf erven is hun aangeboren schuwheid ten opzichte van mensen en het is daarom belangrijk om ze vanaf zeer jonge leeftijd heel goed te socialiseren. Yuriko was 8 weken toen ze met mij meeging naar haar eerste lezing!

Verder: als een wolfhond niet genoeg beweging krijgt zullen ze sloopgedrag vertonen (en met hun enorme kaakkracht kan dat allesverwoestende gevolgen hebben) of zullen ze proberen uit te breken. Een wolfhond is zeer roedelgericht en daarom kun je ze niet lang alleen laten. Doe je dit wel dan kwijnt hij weg of zal hij alsnog een uitweg vinden. Wolfhonden kunnen deuren open maken, metershoog springen, en klimmen als een kat.

Ook heeft een wolfhond, in tegenstelling tot een gewone hond, geen will to please, wat het een stuk moeilijker maakt om ze te trainen. Met een rustige, positieve (!) en geduldige aanpak (en vooral een lekkere beloning) is er wel wat mee te bereiken, maar 100% gehoorzaamheid zoals van bijvoorbeeld de Duitse herder kun je van een wolfhond nooit verwachten.
Het zindelijk krijgen kan erg lang duren en bij sommige wolfhonden lukt dit nooit…

Ja, maar, rondom jouw huis staat gewoon een laag hekje. Terwijl Yuriko heel vaak vrij door de tuin rent. Springt zij er dan niet overheen?
Nee, dat doet ze niet, omdat ik ervoor zorg dat zij die behoefte niet heeft. Ik put haar mentaal en fysiek uit, elke dag opnieuw, door te zorgen voor veel ervaringen, positieve prikkels en avontuur waardoor ze verzadigd is. Doe je dit niet, dan gaat je wolfhond zelf het avontuur opzoeken. Ik ken mensen die een fort van hun huis hebben moeten maken (met schrikdraad en al) omdat de wolfhond er anders vandoor gaat.

Wat is het verschil tussen een Tsjechoslowaakse wolfhond en een Saarloos wolfhond?
Ze zijn van oorsprong allebei een kruising tussen een Duitse herder en een wolf. In het geval van een Tsjechoslowaakse wolfhond was dat een wilde Karpatenwolf, bij de Saarloos was dat een Europese wolvin uit Diergaarde Blijdorp. De Tsjech is ontstaan omdat het Tsjechoslowaakse leger destijds op zoek was naar een dier dat sterker en (nog) slimmer was dan de Duitse herder, met meer uithoudingsvermogen, een grote mate van zelfstandigheid, en beter bestand tegen allerlei weersomstandigheden. Dat is de reden dat een Tsjech over het algemeen een wat pittiger temperament en een hoger energiegehalte heeft dan de Saarloos, die in eerste instantie bedoeld was als blindegeleidehond (maar daar o.a. te terughoudend voor bleek).
Yuriko is een Tsjech.
Beide rassen zijn bijzonder op hun eigen manier. Qua uiterlijk kunnen ze soms erg op elkaar lijken of juist niet, dat hangt van de foklijn af.
Beide soorten kunnen, net als alle wolfhonden zodra ze volwassen zijn, agressie gaan vertonen naar andere honden van hetzelfde geslacht.

Nog wat losse informatie. Een wolfhond is alleen geschikt voor mensen die ervaring hebben met honden. Ze hebben een sterke leider nodig en een zeer consequente (maar ZACHTE en liefdevolle) opvoeding. Als je veel van huis bent en je hond niet mee kunt nemen dan is een wolfhond niets voor jou. Als je het dier niet de beweging kunt geven die het nodig heeft dan is een wolfhond ook niets voor jou.
Wanneer dan wel? Als je hem dus de tijd, aandacht, beweging en discipline kan geven die hij verlangt, en als je het karakter kunt begrijpen en waarderen: zelfs Yuriko is niet 100% gehoorzaam. Ik heb met haar de 90-95% bereikt en daar ben ik heel trots op, want voor een wolfhond is dat heel wat! Maar nogmaals: de training houdt nooit op. Je bent nooit ‘klaar’. Dus dat moet je willen, en daar moet je van houden.

Ik verbeeld mij niet dat ik een expert ben en ik schrijf dit niet omdat ik zogenaamd alles weet. De reden van dit stuk is dat te veel mensen onderschatten wat het inhoudt om een wolfhond in huis te nemen, en er hierdoor bedroevend veel wolfhonden op zoek moeten naar een nieuw baasje.
En ook omdat mij steeds opnieuw om informatie wordt gevraagd, en ik voortaan dan gewoon een link naar deze pagina kan sturen.

Behalve de erkende rassen (tot nu toe alleen de Tsjech en de Saarloos) zijn er ook de Marxdorfer, de Amerikaanse wolfhond, de Spencer, en ongetwijfeld nog veel meer. Allemaal hebben ze een ander percentage wolvenbloed: in het geval van de Marxdorfer bijvoorbeeld zeer weinig. Als je echt graag een wolfhond wilt en je er zeker van bent dat je het dier kunt bieden wat het nodig heeft dan kan ik je aanraden om je goed te verdiepen in de voorouders van het dier en zeker ook eens te praten met mensen die er zelf één hebben.
Als je er op de juiste manier mee omgaat is een wolfhond (zoals ELKE hond!) een zegening en een verrijking van je leven. Ik ben elke dag opnieuw dankbaar dat ik Yuriko aan mijn zijde heb en ik kan me geen leven zonder haar meer voorstellen.

Naast Yuriko bestaat mijn roedel ook uit Sandy (een herder/husky kruising) en Fontana (een low content wolfhondkruising), allebei geweldig op hun eigen manier. Klik hier voor foto’s van onze belevenissen.

Low content wolfhond Fontana

Low content wolfhond Fontana, 8 maanden

===
Overnemen van deze tekst is alleen toegestaan met bronvermelding (‘Judith Visser’) of een link naar deze pagina.

Comments are closed.