Wat is een wolfhond?

Tekst: Judith Visser
Foto: Yuriko, door Judith Visser

Tsjechoslowaakse wolfhond Yuriko

Tsjechoslowaakse wolfhond Yuriko

Regelmatig krijg ik de opmerking dat Yuriko en Fontana zulke bijzondere dieren zijn, gevolgd door de uitroep: “Ik wil er ook één!”
Maar veel van de mensen die graag ook een ‘Yuriko’ of ‘Fontana’ in hun leven willen, kijken niet verder dan hun uiterlijk. Ze beseffen niet wat er allemaal bij komt kijken wanneer je daadwerkelijk met een wolfhond samenleeft. Een wolfhond is namelijk geen huisdier maar een levensstijl: je moet bereid zijn je leven er volledig op aan te passen. Een wolfhond is allesbehalve een ‘standaard’ hond.
Hieronder een greep uit de vele vragen/opmerkingen die ik krijg, aangevuld met een stukje uitleg. Neem a.u.b. de tijd om alles te lezen!

Ik wil echt heel graag een wolfshond!
Het is wolfhond, zonder s. Je kunt denken: wat maakt 1 zo’n lettertje nou voor verschil? Nou, heel veel! Een wolfhond en een wolfShond zijn twee TOTAAL VERSCHILLENDE SOORTEN. Een wolfhond is van oorsprong een kruising tussen een wolf (in Yuriko’s geval een Karpatenwolf) en een hond. In sommige lijnen betreft het een kruising van tientallen jaren geleden, in andere lijnen heeft de kruising meer recent plaatsgevonden. Een wolfShond (met s, bijv de Ierse wolfshond) werd van oorsprong gefokt om op wolven te JAGEN, dat is dus iets compleet anders! Vandaar dat de Ierse wolfshond in het Engels Irish wolfhound heet, “hound” duidt op jagen.

In ELKE hond zit toch wolvenbloed?
Klopt natuurlijk helemaal, elke hond stamt af van de wolf, zelfs een poedel of een teckel. Maar het is nogal een verschil of er sindsdien honderd duizenden (!) jaren zijn verstreken (de ‘gewone’ hond leeft immers al eeuwen met de mens samen, en zelfs een husky is dus absoluut geen wolfhond) of slechts enkele generaties.
Het percentage wolvenbloed in een wolfhond is grofweg onder te brengen in drie categorieen:
Low content (10-40%)
Mid content (40-80%)
High content (80-99%)
Tegenwoordig bestaan er ook ‘no content’ wolfhonden, deze worden ‘wolfdog look-a-likes’ genoemd omdat ze er wel op lijken maar weinig tot geen daadwerkelijk wolvenbloed bevatten. Een voorbeeld hiervan is de Tamaskan, een prachtige hond die gemiddeld tussen de nul en tien procent zit. 
**Update april 2020: tegenwoordig zijn er ook Tamaskans met een hoger wolfpercentage. Vraag er altijd naar bij de fokker, zodat je weet waar je aan begint!**

Hoe ontstaan die verschillende percentages? Heel simpel. Bij de eerste generatie spreken we van een hybride: bijvoorbeeld als de vader puur hond is en de moeder puur wolf.  Grofweg gezien kun je dan stellen dat de pups  uit die paring 50% content ( = 50% wolvenbloed) hebben. Kruis je er dan opnieuw wolf in, dan krijg je al meer content (grofweg 75%). Kruis je er echter opnieuw HOND in, dan krijg je een lager percentage. Enz. 
De Tsjechoslowaakse wolfhond is qua content een redelijk stabiel ras omdat men, toen de 30% bereikt werd, alleen nog maar fokte met pure Tsjechen (dus wolfhond x wolfhond, en niet wolf x hond) om zo het percentage consequent te houden.
Vanaf de vijfde generatie (dit noemt men F5) is het toegestaan het dier als ‘huisdier’ te houden. Alles daarboven leeft in dierentuinen.

Yuriko luistert zo goed, zoiets wil ik ook!
Haha. Dat Yuriko ‘zo goed luistert’ is het resultaat van een zeer intensieve training die begon toen ze 7 weken was en die NOOIT OPHOUDT. Ik oefen ELKE DAG met haar want zij verwildert zeer snel. Bovendien ben ik 24 uur per dag met de roedel samen, we kennen elkaar door en door en dat maakt onze band ijzersterk. Wat het verder inhoudt om met wolfhonden te leven is dat ze zeer veel beweging nodig hebben: ik loop elke dag 20 km met de honden, meestal ’s ochtends 2 uur en ’s middags nogmaals 2 uur. Een paar keer per week lopen we langer, als we een dagtocht maken. Op de dagen dat ik op reis moet om een lezing te geven stap ik altijd één of meer haltes eerder uit met de trein, zodat Yuriko/Fontana een goede wandeling heeft voordat we op onze bestemming arriveren.

Een van de dingen die deze dieren van de wolf erven is hun aangeboren schuwheid ten opzichte van mensen en het is daarom belangrijk om ze vanaf zeer jonge leeftijd heel goed te socialiseren. Yuriko was 8 weken toen ze met mij meeging naar haar eerste lezing en ook Fontana was er al vroeg bij!

Verder: als een wolfhond niet genoeg beweging krijgt zullen ze sloopgedrag vertonen (en met hun enorme kaakkracht kan dat allesverwoestende gevolgen hebben) of zullen ze proberen uit te breken. Een wolfhond is zeer roedelgericht en daarom kun je ze niet lang alleen laten. Doe je dit wel dan kwijnt hij weg of zal hij alsnog een uitweg vinden. Wolfhonden kunnen deuren open maken, metershoog springen, en klimmen als een kat.

Ook heeft een wolfhond, in tegenstelling tot een gewone hond, geen will to please, wat het een stuk moeilijker maakt om ze te trainen. Met een rustige, positieve (!) en geduldige aanpak (en vooral een lekkere beloning) is er wel wat mee te bereiken, maar 100% gehoorzaamheid zoals van bijvoorbeeld de Duitse herder kun je van een wolfhond nooit verwachten. Je moet het meer zien als ‘samenwerken’, en minder als bevelen geven.
Het zindelijk krijgen kan erg lang duren en bij sommige wolfhonden lukt dit nooit…

Ja, maar, rondom jouw huis staat gewoon een laag hekje. Terwijl jouw honden heel vaak vrij door de tuin rennen. Springen zij er dan niet overheen?
Nee, dat doen ze niet, omdat ik ervoor zorg dat zij die behoefte niet hebben. Ik zorg dat zij mentaal en fysiek verzadigd zijn, elke dag opnieuw, door te zorgen voor veel ervaringen, positieve prikkels en avontuur. Doe je dit niet, dan gaat je wolfhond zelf het avontuur opzoeken. Ik ken mensen die een fort van hun huis hebben moeten maken (met schrikdraad en al) omdat de wolfhond er anders vandoor gaat.
Bovendien zijn mijn wolfjes alleen maar in de tuin wanneer ik zelf ook thuis ben. Ik zou ze NOOIT in de tuin laten als ik zelf wegging, want dan gaan ze me zoeken en springen ze dus wel degelijk over het hek.

Wat is het verschil tussen een Tsjechoslowaakse wolfhond en een Saarloos wolfhond?
Ze zijn van oorsprong allebei een kruising tussen een Duitse herder en een wolf. In het geval van een Tsjechoslowaakse wolfhond was dat een wilde Karpatenwolf, bij de Saarloos (een Nederlands ras!) was dat een Europese wolvin uit Diergaarde Blijdorp. De Tsjech is ontstaan omdat het Tsjechoslowaakse leger destijds op zoek was naar een dier dat sterker en (nog) slimmer was dan de Duitse herder, met meer uithoudingsvermogen, een grote mate van zelfstandigheid, en beter bestand tegen allerlei weersomstandigheden. Dat is de reden dat een Tsjech over het algemeen een wat pittiger temperament en een hoger energiegehalte heeft dan de Saarloos, die in eerste instantie bedoeld was als blindegeleidehond (maar daar o.a. te terughoudend voor bleek).
Yuriko is een Tsjech.
Beide rassen zijn bijzonder op hun eigen manier. Qua uiterlijk kunnen ze soms erg op elkaar lijken of juist niet, dat hangt van de foklijn af.
Beide soorten kunnen, net als alle wolfhonden zodra ze volwassen zijn, agressie gaan vertonen naar andere honden van hetzelfde geslacht.

Overige dingen waar je rekening mee moet houden:
– Wolfhonden kunnen deuren open maken. Als je dit niet zo fijn/veilig vindt is het handig op te lossen door deurklinken te vervangen door (draai)knoppen.
– Graven is zeer natuurlijk gedrag en iets wat je ze eigenlijk niet mag ontzeggen. Houd dus rekening met flink wat kuilen in je tuin, en maak daar geen probleem van.
– Leven met wolfhonden houdt ook in: elke dag live muziek! 😉 Ik bedoel hiermee dat ze graag “zingen” (huilen). Heel fijn als je dit zelf mooi vindt, maar check ook even met je buren of die daar net zo van genieten als jij. 
– Veel communicatie verloopt, vooral bij de TSJECHOSLOWAAKSE wolfhond, met hun mond. Ze pakken graag je hand of arm beet. Dit is GEEN bijten, dus straf de hond hier NIET voor! Het is een uiting van liefde. WEL is het belangrijk om ze van pup af aan te leren dit niet te hard te doen. Veel pups hebben nog geen bijtrem en moeten dit echt leren, omdat het anders flink pijnlijk kan zijn. En dat is dan weer sneu, aangezien het echt een liefdesgebaar is. 

Nog wat losse informatie. Een wolfhond is alleen geschikt voor mensen die ervaring hebben met honden. Ze hebben een sterke, geduldige en positieve (!) leider nodig en een zeer consequente (maar ZACHTE en liefdevolle) opvoeding. Als je veel van huis bent en je hond niet mee kunt nemen dan is een wolfhond niets voor jou. Als je het dier niet de beweging kunt geven die het nodig heeft dan is een wolfhond ook niets voor jou.
Wanneer dan wel? Als je hem dus de tijd, aandacht, beweging en discipline kan geven die hij verlangt, en als je het zelfstandige karakter kunt begrijpen en waarderen. En nogmaals: de training houdt nooit op. Je bent nooit ‘klaar’. Dus dat moet je willen, en daar moet je van houden. Je bent samen een team!

Tsjechoslowaakse wolfhond Yuriko

Ik verbeeld mij niet dat ik een expert ben en ik schrijf dit niet omdat ik zogenaamd alles weet. De reden van dit stuk is dat te veel mensen onderschatten wat het inhoudt om een wolfhond in huis te nemen, en er hierdoor bedroevend veel wolfhonden op zoek moeten naar een nieuw baasje.
En ook omdat mij steeds opnieuw om informatie wordt gevraagd, en ik voortaan dan gewoon een link naar deze pagina kan sturen.

Amerikaanse wolfhond Fontana

Behalve de erkende rassen (tot nu toe alleen de Tsjech en de Saarloos) zijn er ook de Marxdorfer, de Amerikaanse wolfhond, de Spencer, de Tamaskan, de Indian dog (vaak met coyote-genen) en ongetwijfeld nog veel meer. Allemaal hebben ze een ander percentage wolvenbloed: in het geval van de Marxdorfer (kruising Saarloos x witte herder) en de Tamaskan (deze soort is nog in ontwikkeling) bijvoorbeeld zeer weinig. Als je echt graag een wolfhond wilt en je er zeker van bent dat je het dier kunt bieden wat het nodig heeft dan kan ik je aanraden om je goed te verdiepen in de voorouders van het dier en zeker ook eens te praten met mensen die er zelf één hebben.
Als je er op de juiste manier mee omgaat is een wolfhond (zoals ELKE hond!) een zegening en een verrijking van je leven. Ik ben elke dag opnieuw dankbaar dat ik Yuriko en Fontana aan mijn zijde heb en ik kan me geen leven zonder hen meer voorstellen.

Naast Yuriko (6 jaar) en Fontana (2 jaar) bestond mijn roedel tot voor kort ook uit Sandy, een herder/husky/malamute kruising die bijna 13 is geworden maar helaas onlangs is overleden. Binnenkort komt er een welpje bij, zodat de honden weer een drietal vormen. 
Klik hier voor foto’s van onze belevenissen.

Amerikaanse low content wolfhond Fontana, 1 jaar

Amerikaanse wolfhond Fontana

Hoeveel procent wolf zit er precies in Yuriko en in Fontana?
Yuriko is een raszuivere Tsjechoslowaakse wolfhond. Het percentage wolf bij de Tsjech verschilt per lijn, maar ligt gemiddeld tussen de 25-35%. In Yuriko’s geval is het 30%.
Fontana is een bijzondere mix. De hond in hem is Duitse herder, Zwitserse witte herder en malamute. De wolf in hem is Karpatenwolf (vanuit de Tsjechoslowaakse wolfhond), Europese wolf (vanuit de Saarloos) en timberwolf (vanuit de Amerikaanse spencer wolfhond). Zijn zwarte kleur is afkomstig van de Amerikaanse wolf: in tegenstelling tot Europa is in Noord-Amerika ongeveer de helft van alle wolven zwart.
Fontana is een F7, dit betekent dat hij zeven generaties verwijderd is van pure wolf. 
Fontana heeft 15% wolf in zich en is in alle opzichten een perfecte low-content wolfdog.

 

= = = =
Dit artikel is geschreven door Judith Visser, schrijver en (wolf)hondenliefhebber. Overname is zonder toestemming niet toegestaan. Delen van deze link via sociale media wordt wel op prijs gesteld.

Comments are closed.